Maria Dakowska

Życiorys

Maria Dakowska uzyskała tytuł magistra filologii angielskiej na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie w 1972 roku. Następnie, w tym samym miejscu, obroniła pracę doktorską w 1982 roku. Habilitację zdobyła w marcu 1996 roku na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie swojej monografii zatytułowanej „Models of Language Learning and Language Use in the Theory of Language Didactics”. W 2009 roku uzyskała tytuł naukowy profesora.

Od początku kariery zawodowej związana była z Zakładem Językoznawstwa Stosowanego w Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pełniła rolę profesora zwyczajnego. W latach 2015–2020 była dziekanką Wydziału Neofilologii UW.

Jej badania koncentrowały się na różnych aspektach dydaktyki języków obcych oraz naukowych podstawach tej dziedziny, teorii akwizycji języka ojczystego i obcego, a także metodach nauczania języka angielskiego jako języka obcego. Maria Dakowska zajmowała się również teorią i praktyką komunikacji językowej.

W ciągu swojej kariery wypromowała co najmniej troje doktorów, w tym Katarzynę Hryniuk. Była córką Antoniego i Eugenii, a jej ostatnie miejsce spoczynku znajduje się na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Publikacje

Maria Dakowska jest autorką wielu ważnych publikacji dotyczących dydaktyki języków obcych. Poniżej przedstawiamy niektóre z jej kluczowych monografii:

• In Search of Processes of Language Use in Foreign Language Didactics, Frankfurt am Main: Peter Lang, 2015,
• O rozwoju dydaktyki języków obcych jako dyscypliny naukowej, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2014,
• Teaching English as a Foreign Language. A Guide for Professionals, Warszawa: PWN,
• Current Controversies in Foreign Language Didactics, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2003,
• Psycholingwistyczne podstawy dydaktyki języków obcych, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, 2007,
• Models of Language Use and Language Learning in the Theory of Foreign Language Didactics, Frankfurt am Main: Peter Lang, 1996,
• Funkcje lingwistyki w modelach i procesach glottodydaktycznych, Warszawa: PWN, 1987.

Przypisy