Kamienica przy ulicy Złotej 5 w Lublinie

Historia

Kamienica zlokalizowana przy ulicy Złotej 5 w Lublinie jest nie tylko cennym elementem architektonicznym, ale także świadkiem bogatej historii tego regionu. Jej początki sięgają XVI wieku, konkretnie roku 1518, kiedy to została opisana w istniejących dokumentach. Pierwszym udokumentowanym właścicielem był sędzia ziemski, Maciejowski, który zbył ją Stanisławowi Kuropatwie z Łańcuchowa.

W kolejnych latach kamienica zmieniała swoich właścicieli, a w 1699 roku przeszła w ręce rodziny Kośmińskich. Z kolei w 1730 roku nową właścicielką została Jadwiga Niemyska, która przekazała ją siostrom miłosierdzia. Od 1730 do 1736 roku budynek pełnił funkcję szpitala, po czym stał się obiektem mieszkalnym.

W roku 1868 nieruchomość przeszła na własność rządu. W 1876 roku została sprzedana Andrzejowi Gwoździowskiemu, który następnie, w 1879 roku, również ją odsprzedał. W kolejnych kilku dziesięcioleciach budynek przechodził przez ręce wielu różnych właścicieli. W okresie I wojny światowej oraz w czasach II Rzeczypospolitej posiadaczem kamienicy był Noech Borenkraut.

W latach 1933-1935 kamienica została poddana remontowi oraz nadbudowie. Po II wojnie światowej, w 1946 roku, jako mienie pożydowskie, przeszła pod zarząd Administracji Okręgowego Urzędu Likwidacyjnego. Dwa lata później, w 1948 roku, została przekazana Wydziałowi Nieruchomości Zarządu Miejskiego. W latach 1948-1949 oraz 1957-1958 przeprowadzono w niej kolejne prace remontowe.

Dziś stan kamienicy jest niepokojący, a obecny właściciel, komunalna spółka „Kamienica miasta”, planuje przeprowadzenie generalnego remontu. Celem jest przekształcenie budynku w apartamenty na wynajem. Z od strony ul. Dominikańskiej przetrwały fragmenty renesansowego obramienia okiennego, co nadaje budynkowi historycznej wartości.

Przypisy